เพราะใช้หัวใจนำทาง ถึงเขาจะห่วย จะทำร้ายกี่สิบครั้งก็ยอม สุดท้ายก็รู้ว่ามันไม่ใช่!

เพราะใช้หัวใจนำทาง ถึงเขาจะห่วย จะทำร้ายกี่สิบครั้งก็ยอม!! แต่สุดท้ายเธอก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่

เพราะใช้หัวใจนำทาง ถึงเขาจะห่วย จะทำร้ายกี่สิบครั้งก็ยอม!! แต่สุดท้ายเธอก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่

ความรักของ “แอม” ที่ฝังใจกับผู้ชายที่ไม่ว่าเขาจะทิ้งเธอกี่สิบครั้ง ทำร้ายร่างกายหนักแค่ไหน พอเขาง้อเธอก็ใจอ่อนกลับมาคบใหม่ทุกครั้ง เพราะใช้หัวใจนำทาง คิดว่าเขาคือคนที่ใช่และคือ “บุพเพสันนิวาส” แต่ครั้งสุดท้ายอะไรทำให้เธอคิดได้และเข้มแข็งพอที่ตัดเขาออกจากชีวิตซะ

 

รักครั้งแรกตั้งแต่ ป.5

เขาคือเด็กผู้ชายที่แอมแอบกรี๊ดเหมือนเป็นแฟนคลับตั้งแต่ ป. 5 และรู้สึกเร่ิมจริงจังตอน ม.2 จนเธอขอลุยจีบเขาอย่างจริงจัง แต่เขากลับปฏิเสธ จนเธอเร่ิมเอทกับรุ่นพี่คนหนึ่ง พอเขารู้เท่านั้นก็เกิดหึงหวง และด้วยความที่แอมมีใจให้เขามาตลอดอยู่แล้ว ทั้งคู่เลยตัดสินใจคบกัน แต่กลับดูเหมือนจะไม่ลึกซึ้ง เพราะเขาจะมีสถานะเป็นแฟนกับเธอเฉพาะตอนที่เขากลับมาเมืองไทยเท่านั้น!!! ซึ่งมันก็ทำให้เธอเริ่มรู้ตัวว่า “แบบนี้มันคงไม่ใช่ความรักแล้ว” จุดนี้ทำให้เธอเปิดทางคบกับรุ่นพี่คนนั้นอย่างจริงจัง ทุกคนรอบข้างเชียร์หมด แต่ลึกๆ แล้วเธอกลับรู้สึกว่าเขาคือบุพเพสันนิวาส

 

หลงรัก “คนไม่เอาถ่าน” หัวปักหัวปำ

แต่ถึงเขาจะทิ้งแอมไป แต่ก็ไม่เคยหายไปจากชีวิตเธอเลย เวลาอกหักก็โทรหาแอม หยอดบ่อยๆ ว่าจริงจังกับแอมแต่ก็มีข้ออ้างเสมอ ซึ่งมันบ่อยซะจนเธอรู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่ได้พูดความจริง แต่อีกใจหนึ่งเธอก็ยังแอบมีใจให้เขาไม่เคยเปลี่ยน และทั้งคู่ก็อยู่ในสถานะแบบนี้อยู่นานหลายปี เรียกว่า “เป็นจุดบอดในชีวิต” ของเธอเลย จนกระทั่งเขากลับมาอยู่เมืองไทยเต็มตัว และมาขอคบแอมอย่างจริงจัง ซึ่งเธอก็ใจอ่อนตอบตกลง และเลิกกับหนุ่มรุ่นพี่แบบ “จบหมดตัดเลย” แต่ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรดีขึ้น แอมเล่าว่าตอนนั้นคบกันได้ 3 เดือน พอเขาไปงานรับปริญญาของพี่สาวที่อเมริกา อยู่ๆ ก็ไม่ยอมกลับเมืองไทย แต่ก็ไม่เท่ากับโมเมนต์ที่เธอโทรไปหาเขาและเจอคำพูดบาดใจว่า “ตอนนี้คุยไม่ได้อยู่กับแฟน”

เธอเลือกคนที่เธอรัก มากกว่าคนที่รักเธอ

หลังเจ็บจากเขา แอมก็กลับไปคบกับรุ่นพี่คนเดิมอีกครั้ง ความรักสามเศร้าแบบนี้วนเวียนไปเรื่อยๆ จนเราว่ารุ่นพี่คงเจ็บไม่แพ้แอมเหมือนกัน แต่สุดท้ายสำหรับแอม ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน จะเลิก จะเจ็บอีกสักกี่ครั้ง เธอก็รู้สึกว่าเขายังใช่ที่สุดสำหรับเธอเสมอ “อยู่กับรุ่นพี่เรายอมรับนะว่ามันดีจริงๆ เขาดีกับเราทุกอย่างแต่มันเหมือนเป็นความสุขที่เขาต้องทำดีกับเราเราถึงจะรู้สึกดี….แต่กับเขาแค่นั่งอยู่กับเขาเฉยๆ จะที่ไหนในโลกนี้ก็ได้เราก็มีความสุข” เธอเลยจมอยู่กับความรักแบบหน่วงๆ สุดท้ายเธอก็แอบไปคุยกับเขาจนรุ่นพี่จับได้ ตอนนั้นเธอเลือกฟังหัวใจตัวเองแล้วบอกรุ่นพี่ว่า “พี่หนูขอโทษนะ แต่หนูว่ามันไม่ใช่”

 

ตัดสินใจแต่งงาน ทั้งที่ครอบครัวเขาไม่ชอบเธอเลย

ถึงจุดที่แอมตัดสินใจแต่งงานกับเขาและมีลูกด้วยกัน ด้วยเหตุผลที่ว่าเพราะเขาไม่ค่อยใส่ใจเธอ “ตอนนั้นเราคิดว่ากับเรามันคืออะไร เขาเห็นเราเป็นของตายเหรอ” แล้วเธอก็คิดว่าถ้ามีลูกก็น่าจะตอบโจทย์ แต่จริงๆ ก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย แถมยังต้องเจอศึกหนัก ดีลกับครอบครัวที่ไม่ชอบขี้หน้าของเธอเลยสักนิด พี่สาวของเขาถึงขั้นสั่งไม่ให้ใครพูดกับเธอ ไหนจะพยายามบีบให้เขาและแอมเลิกกันอีก “เอาง่ายๆ ว่าเขาไม่ชอบเรา ไม่ว่าเราจะทำอะไรมันก็เลวร้ายไปหมด” แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยปกป้องแอมเลย เขาเลือกเข้าข้างครอบครัวมากกว่า จนทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องนี้

 

ตอนลูกแค่ 3-4 เดือน เขาหายตัวไปเลย

เขาเลือกหนีความวุ่นวายในบ้านด้วยการหายตัวไปเลยตอนลูกอายุแค่ 3-4 เดือน ทิ้งแอมและลูกให้เผชิญชะตากรรมเอาอีก เธอต้องดูแลลูกคนเดียว และตัดสินใจตัดขาดจากครอบครัวของเขาไปเลย แต่เหมือนความเจ็บจะไม่มีทางสิ้นสุด เขายังส่งเมสเสจมาหาแอม บอกว่าคิดถึงลูก แล้วก็สไตล์เดิม เขาบอกแอมว่า “ผมรู้แล้วว่าไม่มีใครรักผมเท่าแอมและลูก” และเหมือนทุกครั้ง แอมยังหวั่นไหวกับคำพูด “แอมรักเขามาก ใจเราให้เขาไปหมดแล้ว” ทั้งคู่กลับมาคุยกันอีก และสุดท้ายก็ไม่ต่างจากเดิม เพราะตอนนั้นเขาไม่ได้มีแอมคนเดียว สำหรับความรักครั้งนี้มันคงไม่ใช่บุพเพสันนิวาสอย่างที่แอมคิดแล้วล่ะ

 

ทำร้ายจิตใจไม่พอ ถึงขั้นทำร้ายร่างกายเธอและลูกด้วย!!

แอมเล่าว่า นอกจากเขาจะทำร้ายจิตใจของเธอแล้ว เขายังทำร้ายร่างกายเธอด้วย ขนาดตอนท้องก็ยังโดน ส่วนใหญ่ก็เพราะเรื่องครอบครัวของเขา แล้วยังพาลไปลงไม้ลงมือกับลูกอีก “เขาตีลูก พอเรารู้เราก็บอกให้เขาเลิกทำซะ ที่หนักคือเขาตบลูก ตีลูก บางครั้งดีดปาก ดีดหู จับขังห้องมืด….ถ้าพูดแล้วลูกไม่ฟังก็ตบเลย” แอมบอกว่าเวลาทิ้งลูกไว้กับเขาเธอไม่เคยวางใจเลย จะกังวัลตลอดเวลาว่าลูกจะเป็นอะไรมั้ย?

กว่าจะคิดได้ ต้องเจ็บมานับไม่ถ้วน

สุดท้ายพอแอมเริ่มรู้สึกว่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เธอมีลูกที่ต้องดูแลและไม่ใช่แค่เธอที่เดือดร้อน เธอก็เริ่มคุยกับตัวเองว่า “นี่มันใช่ความสุขที่แลกมาเหรอ?” ครั้งนี้เธอตัดสินใจเลิก และไม่ติดต่อกันมาแล้ว 1 ปี แอมเริ่มคิดได้ว่าความรักต้องใช้เหตุผลและสติด้วย “บางเรื่องมันใช้ใจอย่างเดียวไม่ได้ ชีวิตของเราที่เลือกผู้ชายคนนี้มาตั้งแต่วันแรกที่เจอ เราใช้หัวใจนำทางมาตลอด จนพลาดคนดีๆ ที่เขาทุ่มเทให้เราจริงๆ แอมเชื่อว่าถ้าเราอยู่กับคนที่รักเราเขาจะดูแลเรา เลวร้ายแค่ไหนเขาก็ยังรักเรา เหมือนที่แอมให้อภัยเขามาตลอด” การยอมไม่ตามใจตัวเองนี้แล้วตัดขาดจากเขาได้สักที ทำให้ชีวิตของเธอดีขึ้นมากๆ ตอนนี้แอมไม่มีใครใหม่หรอกนะ อยากโฟกัสกับลูกมากกว่า “ลูกคือกำลังใจที่ดีที่สุด อะไรที่ลูกเรามีความสุขเราทำ ถ้าเขาไม่มีความสุขอย่าทำ เหตุผลที่เรายอมเลิกกับเขาเหตุผลเดียวคือลูกเลย” หวังว่าชีวิตจากนี้ของเธอจะได้พบคำว่า “ความสุข” ที่แท้จริง

 

เขียนโดย BeamHoneyB

HOROSCOPE