ก็แค่นอกใจแล้วยอมรับผิด ...ทำไมไม่ให้อภัยกันซะที? - CLEO Thailand Online Magazine

ก็แค่นอกใจแล้วยอมรับผิด …ทำไมไม่ให้อภัยกันซะที?

มีถมเถไป คนนอกใจและยอมรับผิดพร้อมปฏิญาณตนเลยว่า “ชาตินี้จะไม่มีอีกแล้ว” ครั้งแล้วครั้งเล่า เราไม่สนหรอกว่านี่จะเป็นครั้งแรก ครั้งที่สอง สามหรือสี่ แต่ต่อให้ไม่มีอีกแล้วก็ตาม ก็ไม่ใช่ว่าจะให้อภัยแล้วลืมกันได้ง่ายๆ คนนอกใจไม่ใช่แค่เปิดสวิตช์ไฟแล้วปิด แสงสว่างที่เคยแยงตาตอนนั้นมันยังทำให้ตาพร่าเบลอได้จนถึงเมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ “ก็แค่นอกใจแล้วยอมรับผิด ทำไมเธอถึงไม่ให้อภัยฉันซะที?” คำถามนี้ที่คนทำร้ายถามมาได้ยังไงก็ไม่รู้ มันมีไม่กี่เหตุผลหรอก ที่คนโดนทำร้ายจะยังไม่หายสนิทดีร้อยเปอร์เซ็นต์

 

ไม่เข้าใจและอยากรู้ว่า “ทำไม ทำไม ทำไม”

มันจะเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่มีที่สิ้นสุดว่า ถ้ารักกันทำไมถึงทำร้ายกัน ทำไมถึงนอกใจ ทำไมถึงไปมีคนอื่น เราจะขุดหาทุกเหตุผลและทุกครั้งที่ขุดลงไปใจก็ยังเจ็บแบบไม่มีที่สุดสิ้น ถึงจะได้คำตอบจากเจ้าตัวแล้วก็ตาม แต่มันก็ไม่มีวันเป็นที่น่าพอใจได้หรอก ไม่มีใครเข้าใจได้อยู่ดี

 

หรือฉันเองที่ผิด

แล้วก็จะเริ่มโทษตัวเองว่าไม่ดีพอ เพราะฉันทำอย่างนั้น หรือเพราะฉันทำอย่างนี้ เลยทำให้เขานอกใจ และมันจะเป็นเหตุผลที่เจ็บปวดใจที่สุดเมื่อใครสักคนเริ่มโทษตัวเอง การโทษตัวเองก็คือการทำร้ายตัวเองในอีกทาง ถูกเขาทำร้ายไม่พอ ฉันยังต้องเจ็บเพราะฉันรู้สึกผิดในความผิดของเขาอีก ซับซ้อนเข้าไปใหญ่

 

ฉันคงยังดีไม่พอ

คำตอบที่ได้รับกลับมาสุดท้ายก็คือฉันเองนี่แหละที่ดีไม่พอ ไม่ว่าจะทำอะไร พอเขานอกใจฉันก็เลยกลายเป็นคนเศร้า และขี้หงุดหงิด ยิ่งทำให้เขาไม่อยากอยู่กับฉันเข้าไปใหญ่ สุดท้ายก็มาลงที่ตัวเองอยู่ดี ถึงแม้ว่าเราจะไม่ผิดอะไรเลยสักนิดเดียว

 

ถ้าให้อภัยกันง่ายขนาดนั้น โลกนี้คงไม่มีคุกไว้ขังคนทำผิด

เคยได้ยินใช่ไหมว่าความไว้ใจสร้างใหม่ได้ยากมาก ยากยิ่งกว่าถ้ามันเคยมีอยู่และได้แตกสลายไปแล้วเรียบร้อยในครั้งหนึ่ง การให้อภัยต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าดีดนิ้วหนึ่งครั้งแล้ว อ่ะ! เรามาเริ่มกันใหม่ เหมือนในตอนแรกที่เจอ ไม่มีทาง! ทั้งสองคนอาจจะมีความตั้งใจจริงในการจะก้าวไปข้างหน้า แต่ขอบอกว่าในความคิดของคนที่โดนทำร้ายจะยังคงมีภาพแวบมาในหัวสมองว่า เขาไม่น่าไว้ใจเหมือนเดิม

 

และยากยิ่งกว่าให้อภัย การลืมว่าเคยเจ็บปวดเพราะใครนี่แหละ!

แผลบนร่างกายทุกแผล กว่าจะหายต้องใช้เวลา บางแผลอาจจะกลายเป็นแผลเป็นที่อยู่มาวันหนึ่ง เราก็จะไม่ได้แล้วว่าเราได้แผลนี้มาได้ยังไง แต่ในช่วงปีสองปีแรกเราจะจำมันได้ทุกเหตุการณ์ ตรงเข่าฉันสะดุดล้มหน้าโรงเรียน ตรงแขนฉันโดนที่หนีบผม ตรงนิ้วหายไวหน่อยฉันแค่โดนมีดปอกผลไม้บาด แผลใจถึงจะไม่เห็นเป็นรูปธรรม แต่มันจะรู้สึกได้และอาจจะไม่มีวันหายไป

เจ็บน้อยลง ไม่ได้หมายความว่าไม่เจ็บแล้ว ถ้านอกใจทำใจไว้เลยว่า การกลับมารักคนเดิมนั้นมันจะยากยิ่งกว่าสร้างความสัมพันธ์ใหม่

HOROSCOPE