ผู้ชายในนิยายไม่มีจริง คิดว่าเขาเฟอร์เฟ็คอาจทำรักเราพังได้

49632503 - beautiful snow queen reading a book

ในช่วงแรกๆ เราที่เรารู้จักกัน ความรักที่บังตาเราจะมองเห็นว่าเขามีปีกเทวดาติดอยู่ที่ด้านหลัง อีกนิดจะลอยได้ละ เขาทำอะไรก็ดี ดีไปหมดทุกอย่าง น่ารัก ยิ้มเขินอายตัวม้วนอยู่คนเดียว แค่เขาเปิดประตูให้ก็เอากลับมาคิดซ้ำไปซ้ำมา ใครไม่เป็นอย่าเพิ่งหาว่าเราเพ้อเจ้อ มีนะคนแบบนี้ โดยเฉพาะในช่วงเดือนสองเดือนแรกที่เรารู้จักคนๆ นึงและเราดันชอบเขามาก ไม่ว่าเขาจะทำอะไรดีหรือไม่ดีเราจะสามารถหาข้ออ้างมาทำให้เรารู้สึกดีได้ทั้งนั้นแหละ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว ต้องยอมรับเลยว่า บนโลกนี้ไม่มีใครเพอร์เฟ็ค แม้แต่คนที่ลุคเพอร์เฟ็คดีไปหมดทุกอย่างภายนอก ยังมีนิสัยบางอย่างที่หลายคนรับไม่ได้เลย ถ้าคิดว่า “โอ้ยยยคนนี้แหละ ดีที่สุด เพอร์เฟ็คและใช่ไปหมดทุกอย่าง”

หยุด อยู่ ตรง นั้น แล้วมองทุกอย่างตามความเป็นจริงให้มากที่สุด อย่าเพิ่งจำกัดความใครว่า สมบูรณ์แบบ เพราะมันจะไม่ดีต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์

 

ไม่ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา

อย่างที่บอกว่าคนที่ลุคสมบูรณ์แบบไปซะทุกอย่าง สวย/หล่อ รวย ฉลาด ทำไมถึงเลิกกับแฟนซ้ำแล้วซ้ำอีก เขาอาจจะมีความแปลกอะไรบางอย่างที่เราไม่รู้ลึกรู้จริง จนกว่าจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสักพัก ช่วงแรกๆ คนเราจะฉาบไปด้วยเรื่องดีๆ นิสัยดีๆ แต่พอเจอกับปัญหาอะไรบางอย่างตัวตนเขาจะผุดออกมาเลย ถ้าเราคิดว่าเขาเพอร์เฟ็คแล้วมารู้ทีหลังอาจจะเกิดความรู้สึกรับไม่ได้ คาดหวังกับคนอื่นมากเกินไปจะทำให้เราลืมไปนะว่าเขาก็คนเหมือนกัน

 

คาดหวังก็ตามด้วยความผิดหวัง

ฝันจะสลายเหมือนลูกโป่งถูกเข็มจิ้มเลย แล้วจะไปโทษเขาได้ยังไงในเมื่อเขาอยู่เฉยๆ เราเองต่างหากที่ไปคิดฝันว่าเขาต้องเป็นอย่างนั้นอย่า่งนี้ ไม่มีใครเป็นอย่างที่ใครคาดหวังไปได้ทั้งหมดหรอก เราเองยังทำบางอย่างผิดพลาดเลย

 

ลดคุณค่าของตัวเราเอง

ความสัมพันธ์ที่ดี ทั้งสองคนควรเท่าเทียมกันนะ อาจจะไม่ใช่ในทุกด้านแต่ไม่มีใครดีกว่าใครหรือให้มากกว่าใคร มัวแต่คิดว่าเขาดีกว่าจะทำให้รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าได้ง่ายๆ และเอาแต่วัดระดับความรักกันไม่มีความสุขหรอก เราเป็นคนสองคนที่ไม่เฟอร์เฟ็คแต่รักกันนั่นแหละ ความสัมพันธ์ที่แท้จริง

 

กดดันเขา

“เฮ้ย! ผมไม่ได้ดีขนาดนั้น” พอคาดหวังกับเขามากๆ อาจจะมีจุดนึงที่เขาพยายามทำไปให้ถึงระดับที่เราพอใจ แต่เชื่อเถอะว่าระดับนั้นจะสูงขึ้นไปเรื่อยๆ และไม่มีใครสามารถ ดีขึ้นเรื่อยๆ ได้ คนเรามีทั้งข้อดีข้อเสีย ถ้าเราเอาแต่โทษว่าเขาผิด ทำไมถึงไม่เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ “เธอควรจะดีอย่างนี้สิ” พอเลยจุดพยายามไปแล้ว จะกลายเป็นจุดที่เขารู้สึกว่าพอกันที ความพยายามไม่มีอีกต่อไป ตรงนี้แหละ คนที่รู้สึกแย่กับอะไรมากๆ เขาก็จะเดินออกไปง่ายๆ ได้เหมือนกัน

ไม่มีใครมาแทนที่ได้

เขาคนเก่าเคยทำผลงานเอาไว้ดีมาก (จนกระทั่งทำให้ผิดหวังก็ต้องจากไป) แล้วคนใหม่ดันไม่ได้ดั่งใจเลย เลือกแล้วเลือกอีก คนนั้นก็ไม่ดี คนนี้ก็ไม่ใช่ การเอาบรรทัดฐานของคนเก่าที่เคยดูจะเพอร์เฟ็คในระดับหนึ่งเป็นการลดโอกาสที่เราอาจจะได้เจอคนดีๆ ที่เหมาะกับเราจริงๆ

 

รักที่ไม่เพอร์เฟ็คเวิร์คกว่า

ก็ถ้าทุกอย่างมัน ‘ดีอยู่แล้ว’ จะมีอะไรอีกให้เราเรียนรู้ เราจะไม่ถูกขัดใจ ไม่เคยต้องปรับตัวให้รักอยู่รอด ทุกอย่างราบเรียบ แล้วบอกเลยตามธรรมชาติของมนุษย์ที่เจอกับอะไรง่ายๆ ไม่ท้าทาย มักจะเสาะแสวงหาความตื่นเต้นใหม่ๆ เสมอ พอความรักของเรามีอุปสรรคบ้าง เช่นรักคนดี แต่มีเงินน้อย แล้วไงอ่ะความไม่เพอร์เฟ็คตรงนี้ทำให้เราพยายามจะทำให้มันเวิร์คแน่ๆ พอได้ทำอะไรด้วยกันแบบนี้ก็จะยิ่งทำให้เราเห็นความไม่เพอร์เฟ็คของอีกฝ่าย แต่รู้อะไรมั๊ย? เราจะรับมันได้ เพราะความรัก ความผูกพันธ์มันค่อยๆ ก่อตัวหนาแน่นขึ้นไงล่ะ