ก่อนจะบอกเลิกกัน ฉันมีอะไรอยากจะถามเธอ

Google+

เขียนโดย MissP

 

อย่าหลอกตัวเอง ในความสัมพันธ์ที่มีคนแค่สองคนมีหรอถ้าบางความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นแล้วเราจะไม่รู้สึก บางทีมันเป็นความรู้สึกชะงักว่า เอ๊ะ! (#ต่อมเอ๊ะมาละ) เราควรจะไปกันต่อหรือพอแค่นี้กันนะ มันไม่สนุกหรอกและไม่เฮลตี้ต่อใจเลยสักนิดเดียว แต่คู่ไหนๆ ส่วนใหญ่ก็ต้องผ่านจุดนี้กันมาแล้วทั้งนั้น ‘บางที’ มันถึงเวลาแล้วที่จะถามคำถามเครียดๆ ก่อนจะเกิดการตัดสินใจ

การสื่อสารมันสำคัญสำหรับทุกความสัมพันธ์ โดยเฉพาะที่มีความรู้สึกรักร่วมอยู่ด้วย แต่อย่าลืมว่าเราควรได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากทั้งเราและเขาเพื่อเป็นส่วนสำคัญในการตัดสินใจ

 

ความสัมพันธ์นี้ทำให้เธอมีความสุขจริงหรือไม่?

นี่คือสิ่งแรกที่เมื่อไหร่เราปรึกษาเพื่อน เพื่อนจะต้องตีคำถามนี้กลับมาแรงๆ ทุกครั้ง “แกมีความสุขรึเปล่า?” และถ้าคำตอบจากเขาคือความลังเลอย่าเพิ่งไม่พอใจ เพราะเราเองต้องใช้ความคิดเหมือนกัน ไม่มีความสัมพันธ์ไหนมีความสุขไปทั้งหมดหรอก ถ้าคุณถามเขาออกมาโพล่งๆ ล่ะก็ ให้เวลาเขาไตร่ตรองซะหน่อย “พูดออกมาตรงๆ เถอะ” เพราะถ้าเราต่างไม่มีความสุข มันถึงเวลาที่จะคุยกันแล้วล่ะ

 

เราต่างต้องการอะไรจากความสัมพันธ์?

ต่างคนต่างสามารถเห็นภาพแต่งงานกันและแก่ไปด้วยกันจนวันตายมั๊ย? หรือนี่มันแค่ความสนุกในช่วงนี้เท่านั้น? จริงๆ มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราผ่านอะไรมาด้วยกันนานแค่ไหนแล้วด้วยนะ ระยะเวลาสำคัญจริงๆ นี่แทบจะเป็นตัวชี้วัดได้เลยว่าจะไปกันต่อหรือไม่ ถ้าคนหนึ่งคิดอย่างแต่อีกคนคิดอีกอย่างก็ถึงเวลา ‘ทบทวน’ ดูอีกทีดีกว่า

 

เธอชอบอะไรในตัวเรา?

ยังจำวันแรกที่เจอกันได้มั๊ย วันที่อยู่ดีๆ เขาและเราต่างกันรู้สึกถูกชะตากันจนสานต่อมาเป็นความสันพันธ์นี้ เหตุผลในวันนั้นอาจจะไม่เหมือนเดิมในวันนี้ เพราะเราถูกชะตากันด้วยรูปลักษณ์ภายนอก สิ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์มั่นคงคือความรู้สึกนึกคิดต่างหาก

แน่นอนเลยว่าในใจเรามีคำตอบหนึ่ง แต่ในใจเขาอาจมีคำตอบที่เซอร์ไพรซ์เราก็เป็นได้ ถ้าเขาโฟกัสที่เธอหุ่นดี หน้าตาดี มากกว่าที่จะบอกว่า เธอเป็นคนแบบที่ฉันชอบ ความสัมพันธ์นี้มีปัญหาเล็กๆ แล้วล่ะ คนจะรักกันอยู่ด้วยกันได้ยาวนานจริงๆ ควรชอบในทัศนคติของกันและกันถึงจะไปกันรอด

 

ฉันสำคัญเป็นลำดับที่เท่าไหร่ในชีวิตเธอ?

ซึ่งนี่ก็ไม่ได้หมายความว่า เรา จะต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ เพราะบางทีงานหรือครอบครัวอาจจะมาก่อนเราและเราก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน คนบางคนอาจจะยอมตายดีกว่าที่จะอยู่ห่างไกลจากเรา ส่วนบางคนชอบเรามากกกกกกแต่ไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับเรื่องเราได้ตลอดเวลา ลองถามดูแล้วจะได้รู้ว่าเรารับได้แค่ไหน อย่างที่บอกแล้วว่าหลายคนก็ไม่ได้อยากเป็นที่หนึ่งในลิสต์เสมอไป ถ้าเรารับลำดับกันได้ เราก็ไปกันรอด

 

มุมมองในเรื่องศาสนาและเขาให้ความสำคัญกับมันมากแค่ไหน?

เรื่องนี้สำคัญสำหรับหลายคนเหมือนกันนะ ถ้าศาสนาเดียวกันยังพอถูไถ คนหนึ่งอาจจะเคร่งมากในขณะที่อีกคนเฉยๆ ไม่ได้ขัดอะไรกันมาก แต่ถ้าเกิดว่าคนละศาสนาต้องปรับตัวกันอยู่พอสมควร เราจะต่อรองและยอมกันได้แค่ไหนกัน แล้วไหนจะครอบครัวของเราสองคนอีก ซึ่งบอกก่อนว่ามีคนรอด และมีบางคนไม่รอด

 

คิดยังไงกับการมีลูก?

เด็กน่ะ น่ารักนะ แต่เราต่างรักเด็กกันมากน้อยแค่ไหน ถ้าเราอยากมีลูกล่ะเขาจะคัดค้านมั๊ย? เพราะมันจะเปลี่ยนชีวิตของคนสองคนไปเลยตลอดกาล รวมทั้งความสัมพันธ์ด้วย ถ้าทั้งสองคนยังเด็กอยู่ก็อาจจะยังไม่พร้อมเท่าไหร่แต่เมื่อค่อยๆ โตขึ้นความพร้อมที่มากกว่าก็ทำให้รู้สึกรับผิดชอบได้ดีกว่า เรื่องลูกเป็นสิ่งที่ปรับกันได้ แต่เปลี่ยนกันไม่ได้เลย

 

อะไรคือเป้าหมายในชีวิต?

นี่คือคำถามที่จะทำให้เรารู้ได้ว่าเขาเป็นคนประเภทไหนในการมองอนาคต ถ้าเขามีแพชชั่นหรือพลังขับเคลื่อนชีวิตที่ดีเราจะเห็นและรู้สึกได้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคนพูดจริง ทำจริง ถ้าเขาบอกไม่ได้ ลังเล พูดไม่เต็มปากว่าเขาอยากจะทำอะไรมันก็เป็นเรื่องของเขาแหละ คนเราสับสนกันได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องความสัมพันธ์ของเรามีเป้าหมายกันหน่อย ก็น่าจะดีกว่านะ

 

ยังอยากจะทำให้มันเวิร์คอยู่ไหม?

จะอะไรซะอีก ก็รักของเราไงล่ะ เพราะต่างคนคงรู้สึกได้ว่าช่วงนี้มันค่อนข้างกระท่อนกระแท่นอยู่ ถ้าเขาและเราต้องฮึดขึ้นมา สู้ด้วยกันอีกซักตั้งสิ ฉันยังไหวก็ไป จับมือเขาไปด้วยกัน

 

พร้อมจะเสียสละบางอย่างเพื่อกันและกันหรือไม่?

เช่นต้องย้ายจังหวัดหรือประเทศตามกันไปเพราะอีกคนเปลี่ยนงาน หรือจะต้องลาออกจากงานเพื่ออยู่บ้านเลี้ยงลูกกลายเป็นพ่อบ้าน/แม่บ้านเต็มตัว ต้องเปลี่ยนศาสนา อะไรแบบนี้อีกคนจะโอเคมั๊ย? ถ้าฉันยังเป็นฉัน ฉันจะไม่ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครแต่ดันหวังให้ใครมาเปลี่ยนเพื่อนเรา อะไรๆ ก็ไม่เวิร์คหรอก ไม่มีทาง

 

รักฉันมั๊ย?

อย่าคาดหวังให้แฟนที่เพิ่งคบกันมาไม่กี่เดือน บอกคุณว่ารัก เพราะมันอาจไม่ใช่ความรู้สึกที่แท้จริง แต่ถ้าเราต่างผ่านหลากหลายความรู้สึกกันมา ต่อสู้กับใจตัวเองมาแล้วบ้างคำว่ารักอาจจะออกมาจากปากอย่างจริงใจได้ อย่าเถียงเลยว่าคำพูดมันไม่สำคัญ คำว่า ‘รัก’ นั้นสามารถทำให้ใครคนใดคนหนึ่งยังคงยอมทรงตัวอยู่ในความสัมพันธ์นั้นๆ ได้เลยนะ

 

มีอะไรที่ฉันทำเพื่อให้มันดีขึ้นได้บ้างมั๊ย?

นี่คือการยอมเพื่อกันและกันไม่เสียศักดิ์ศรีใดๆ แม้แต่น้อย เมื่อไหร่ที่ความสัมพันธ์ผิดปกติมันไม่ใช่ความผิดของใครคนใดคนหนึ่งหรอก มันอาจไม่ใช่ความผิดด้วยซ้ำแค่ความไม่เข้าใจกันเฉยๆ เราอาจจะทำงานหนักเกินไป เขาอาจจะคิดเพื่อนมากเกินไป และคิดไปว่าอีกคนรับได้เพราะไม่เคยมีการเรียกร้องอะไรหนิ ถ้าความต้องการต่างกันแต่ไม่คุยกันแล้วจะปรับเข้าหากันได้ยังไง

 

หวังว่าทุกคนจะสามารถผ่านความรู้สึกแย่ๆ ณ จุดนี้ไปได้เหมือนกัน จำไว้ว่าถ้าอะไรๆ มันไม่เวิร์คแล้วเดินออกมาซะดีกว่าจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ มันไม่ดีต่อใจและจะส่งผลถึงร่างการด้วย กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ทำงานไม่ดีเลย หรือจะเถียง? เราเคยผ่านมาแล้วและกำลังจะผ่านไปด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง