“ไปเจออะไรมารึเปล่า ถึงได้หนีมาคนเดียว” Vanwongyai เธอเจอตัวเองด้วยการคุยกับตัวเอง - CLEO Thailand Online Magazine

“ไปเจออะไรมารึเปล่า ถึงได้หนีมาคนเดียว” Vanwongyai เธอเจอตัวเองด้วยการคุยกับตัวเอง

สัมภาษณ์โดย Miss P

 

คนเหงาโดนไหมประโยคนี้? คำถามง่ายๆ จาก @Vanwongyai ที่เธอเริ่มเปิดเรื่องการเดินทางไปญี่ปุ่นเพียงลำพังในวัย 22 ของเธอที่ทำให้ยอดไลค์พุ่งขึ้นแบบมีความหมาย จนแตะ 10k เมื่อถึงอัลบั้มที่เจ็ดจากทริป

 

แหวน – ณัชชา วงศ์ใหญ่ (อายุ 22 ปี)

 

เดินทางคนเดียวไม่ใช่เรื่องใหม่ที่ทำให้ใจแอบเหงา

“ครอบครัวแหวนชอบเดินทางกันอยู่แล้ว คุณตาจะเป็นคนชอบแพลนทริปจนถึงตอนนี้อายุ 86 แล้ว เคยไปแบคแพคกันกับคุณแม่ พอเรียนจบก็เลยขอไปคนเดียวด้วยเงินเก็บที่มี ญี่ปุ่นคือที่แรกที่ได้ไปคนเดียว โตเกียว โอซากา นารา” แหวนเล่าง่ายๆ เหมือนกับคนชอบเดินทางทั่วไป แต่เธอไม่ใช่สายช็อปจะซื้ออะไรเธอมองในแง่ความคุ้มไว้ก่อน

ถ้าสังเกตจะเห็นว่าเพจของเธอเล่าเรื่องราวเป็นเหมือนซีนในหนัง รูปแนวนอนที่เล่าเรื่องราวแบบไม่เห็นตัวเล่าเรื่องอยู่ในนั้นเลย “ก่อนเราจะเล่าอะไร ก็จะกลับไปคิดถึงความรู้สึกตอนกดชัตเตอร์ ระหว่างทางเราคุยกับตัวเองตลอด สิ่งที่คิดวนๆ อยู่ในหัวและพยายามจะสื่อออกมา เรื่องที่เราลืมไปนานแล้ว เรื่องที่พยายามจะไม่คุย กับคนที่หายไปจากชีวิต”

กลับมาสักพักเธอถึงตั้งสติได้ คลิกเพจที่เปิดเอาไว้สักพัก แล้วเริ่มจัดเรียงเรื่องราวให้เข้าที่ “เรามีเพื่อนเก่งเยอะมาก ความเก่งของคนรอบตัวกดดันให้เราไม่มั่นใจ แต่สุดท้ายเราก็ทำมันเพราะพบแล้วว่าอยู่ในจุดที่เป็นตัวเองนี่แหละถึงจะรอด” เธอก้าวขาออกจากคอมฟอร์ตโซนเป็นครั้งแรก

 

@vanwongyai และกิจกรรมมากมายของเธอ

แหวนไม่ได้เป็นแรงบันดาลในใจการเล่าเรื่องออนไลน์เท่านั้นหรอก ชีวิตจริงมันมีสิ่งอื่นมากมาย “แหวนเป็นครูอาสาสอนร้องเพลง ไม่ได้มีเวลากับเด็กๆ เยอะหรอก แต่พอได้ไปลงพื้นที่ก็ได้เห็นอะไรหลายด้าน มุมของเมืองที่อยู่ห่างจากเราไปไม่กี่กิโลฯ แต่เราโตคนละแบบเลย และเด็กๆ ในโซนชุมชนนี้ทำให้ mindset เราเปลี่ยน ความสามารถที่ซ่อนเอาไว้ เราได้ไปโค้ชเขาก็อยากจะให้เขาไปถึงจุดที่ไกลกว่านี้

 

ภูมิแพ้ ซึมเศร้า เบาหวาน 3 ใน 1 ร่างกาย

นั่งคุยกันจนค้นเจอว่าที่เธอมอบความรักให้คนอื่นได้มากขนาดนี้เป็นเพราะเธฮรู้จักให้กับตัวเองมาก่อน ตอนเด็กๆ เธอไม่ใช่สาวป๊อป ภูมิแพ้ต่างหากที่เธอเป็น “ผิวเราแห้งตลอดเวลาเลย แล้วก็เป็นเบาหวานเลยติดดื่มน้ำเพื่อละลายน้ำตาลในเลือด เคยเสียเวลาชีวิตไปช่วงหนึ่งเพราะต้องรักษาตัวเอง ตอนนี้กลายเป็นคนดูแลตัวเองหนักกำลังอินกับการออกกำลังกาย” และยังมีแพลนไปเรียนต่อตอนปลายปี “อยากเรียนศิลปะบำบัด เราเจอโรงเรียนอยู่ที่แคนาดา เพราะตอนนั้นเราเครียดกับการทำธีสิส ไปเจอมาว่าศิลปะบำบัดรักษาใจได้ แล้วถ้าเราสามารถรักษาคนด้วยสิ่งที่เราสามารถเข้าถึงได้มันคงจะดี เราชอบตัวเองแบบนี้ อยากทำให้คนอื่นมีความสุขมากขึ้น

แหวนบอกว่าอินกับคนที่เป็นโรคซึมเศร้า “เพราะเราเคยเป็น เลยเข้าใจว่าการรู้สึกอะไรอยู่คนเดียวแล้วระบายออกไม่ได้ มันแย่ ตอนที่ป่วยเรารู้เลยว่าชีวิตทีค่ามาก รอดตายในแต่ละครั้งทำให้เราอยากใช้ชีวิตที่เหลือในดีที่สุด”

“เวลาเศร้ามากๆ จะถามตัวเองว่ากำลังรู้สึกอะไรอยู่ เราจะทำการ Repetition คุยกับตัวเองซ้ำๆ จนกลับมาที่ความรู้สึกเดิมแล้วเราก็ค่อยๆ จัดการกับก้อนความรู้สึกนี้” เธอเคยเครียดมากช่วงทำธีสิสซึ่งจิตแพทย์ก็เป็นตัวช่วยที่ดี “ช่วงเศร้าๆ เราจะไม่ค่อยรู้สึกตัว มันจะชา พอเราค่อยๆ ได้เล่าทีละเรื่องกับหมอก็ร้องไห้ไปด้วย สิ่งหนึ่งที่หมอบอกมาก็คือ คนเรากินข้าวทีละคำเราต้องทำทีละอย่าง วันนั้นกลับไปเราก็ค่อยๆ จัดการทีละเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา”

 

ค้นหาตัวเอง ด้วยแรงบันดาลใจสิ่งที่ทำได้ฟรีๆ

“มันจะมีจุดหนึ่งที่เราไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหนกันแน่ แต่รู้สึกเลยว่าสิ่งที่รักที่สุดเราไม่สามารถเอามาเป็นงานได้” เธอกำลังบอกว่าการงานไม่ได้เป็นตัวบอกว่าเธอเป็นใคร คนเราเป็นได้หลากหลายไม่จำกัดแค่หนึ่ง “อยากรู้ว่าเราทำได้ไหม ต้องลองลงมือทำ และถ้าทำแล้วเรารู้สึกดีกับมัน อย่าหยุดทำ”

“Take your pleasure seriously อะไรที่เราเล่นกับมันประจำเราก็เล่นกับมันให้สุดไปเลย เอามาเป็นงานได้นะ แต่ต้องไม่ทำให้เรารู้สึกชอบตัวเองน้อยลง” แหวนเป็นคนที่อยากจะเติมเต็มใจตัวเองตลอดเวลาด้วยกันออกไปทำสิ่งที่เธอรัก อย่างสอนร้องเพลง ทำเพจ หรือไม่ก็เดินทาง

แหวนเติบโตมากับเหล่าคนที่มีแพชชั่น “คุณพ่อเป็นนักวิจัยเกี่ยวกับสมุนไพร จะมีการงอกโครงการใหม่ตลอดเวลา ยารักษาโรคต่างๆ วิจัยตลอดเวลา เหมือนเป็นความสุขในชีวิตของเขาจริงๆ เอนจอยกับการคิดค้นงาน เราอินกับการใช้แพชชั่นนำชีวิต ไลฟ์โกลด์ของเราคือการเป็นแบบพ่อ ทำอะไรแล้วทำให้ชีวิตคนอื่นดีขึ้นได้ คุณแม่ก็ไม่ยอมเกษียณสักที ยังเป็นเภสัชกรการตลาด แม่อยากทำงานเพื่อคนอื่นดีกว่าอยู่เฉยๆ แล้วไม่มีประโยชน์อะไร คุณตาอายุ 89 ปี ตื่นมาทำงานบ้านทุกวัน ท่านเป็นหมอจนถึงอายุ 80 ปี หนูเลยติดนิสัยไม่ชอบว่าง ในหนึ่งวันจะต้องมีอะไรทำ”

ถ้าไม่ใช่ทำเพื่อคนอื่นเธอก็ขอทำเพื่อตัวเอง อย่างเพจในเฟสบุ๊คนี้เธอก็ทำเอาใจตัวเองล้วนๆ แต่ใครได้อ่านจริงๆ เชื่อสิว่าจะได้ทบทวนชีวิตไปกับเธอด้วยเหมือนกัน

 

FB : @Vanwongyai

HOROSCOPE