ชีวิตรีบแค่ไหนก็เปลี่ยนให้เป็นคนใจร้ายไม่ได้ แค่ปรับ Mindset ตัวเองให้ดี

เคยสังเกตมั้ยว่า เวลาเราอยู่นอกบ้าน ชีวิตเร่งรีบเจอรถติด คนบนรถสาธารณะเยอะ หัวจะร้อนขึ้นมาทันที บางทีอารมณ์เสียใส่คนที่อยู่ข้างๆ มองแรงใส่ เรื่องแบบนี้อย่ามองข้ามเด็ดขาด เพราะเราต้องเจอทุกวัน ถ้าไม่รักษาใจ เปลี่ยน Mindset ให้ดีตัวเอง วันหนึ่งอาจจะเปลี่ยนจากคนน่ารักเป็นคนใจร้ายได้เลย

 

เข้าใจคนอื่นให้มากขึ้น

บางทีเราเจอคนที่งกๆ เงิ่นๆ ทำอะไรไม่ถูก จะติ๊ดบัตรเข้าสถานีก็เสียบผิดด้านบ้าง แล้วยังไง เราก็มองแรงสิคะ ฉันรีบอยู่นะ ทำไมไม่เตรียมตัวให้ดีก่อน เสียระบบไปอีก หรือบางคนเจอแบบยื่นงงในดงคน ไม่รู้ต้องขึ้นฝั่งไหน ขึ้นรถเมล์สายอะไร

เราอยากให้ลองเปลี่ยนมุมมอง มาทำความเข้าใจอีกฝ่ายให้มากขึ้น เราปรับอะไรไม่ได้ในตอนนั้น นอกจากจะยื่นมือช่วยเหลือ แต่ถ้าเราไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ก็แค่เข้าใจ ที่เขาไม่รู้วิธีเสียบบัตรเข้า อาจจะเพราะไม่เคยขึ้นรึเปล่า เขาอายุมากแล้วรึเปล่า หรือเพราะเป็นชาวต่างชาติไม่รู้ว่าจะต้องเสียบบัตรยังไง ถ้าปรับความรู้สึกตรงนี้ได้ เราจะไม่รู้สึกแย่กับคนที่ไม่รู้

via GIPHY

เบียด แต่อย่าลืมว่าไม่ได้มีแค่เราที่ใช้บริการ

ถ้าให้พูดแบบคนใจร้าย คงบอกว่า ‘ถ้าอยากได้พื้นที่ยืนเยอะ คงต้องขับรถไปเอง หรือมาใช้บริการตั้งแต่เช้าตรู่’ เข้าใจว่ามันเบียด บางทีแทบไม่มีแม้แต่ที่จะหายใจ พ่นลมหายใจแรงก็เกรงใจคนข้างหน้า เราเองก็เจอเหตุการณ์แบบนี้ทุกวัน แต่ทำยังไงได้ล่ะ ก็ต้องใช้บริการอยู่ดี

ต้องเก็ทคีย์เวิร์ดก่อนว่า ขนส่งสาธารณะ คือการใช้ แชร์พื้นที่กับคนอื่น มันต้องแชร์และไปด้วยกัน เพราะฉะนั้นจะทำอะไรคงต้องคิดถึงคนอื่นมากขึ้นอีกนิด ยืนพิงเสา ยืนขอบไม่ขยับเข้าข้างในทั้งที่ตรงกลางว่าง เปลี่ยนจากความคิดที่ว่าจะได้ลงง่ายๆ ข้างในจะได้ไม่เบียด เป็นเราไปด้วยกัน ช่วยกันดีกว่า

 

อย่าโทษที่คนเยอะ

เคยคิดเหมือนกันนะ เวลาเจอคนบนสถานีเยอะๆ แล้วได้แต่พูดในใจ คนเหมือนมดเลย อ๊ะๆ มองในมุมคนอื่น เราก็คงเป็นหนึ่งในมดเป็นร้อยเหมือนกัน อย่าโทษที่วันนี้คนเยอะจนสถานีเบียดเสียด ที่จะยืนแทบไม่มี มองคนอื่นน่ารำคาญ

เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องที่เราต้องเข้าใจก่อนว่า อาจจะเพราะเมืองที่โตขึ้น คนหันมาใช้บริการสาธารณะมากขึ้น และ Rush Hour ถ้าไม่อยากเจอคนเยอะ เบียดเสียด มันอาจจะเป็นเราที่ต้องเปลี่ยนเอง กลับให้เร็วหน่อย หรือไม่ก็ดึกไปเลย ที่ต้องเราต้องเป็นฝ่ายเปลี่ยน เพราะเราเปลี่ยนใครไม่ได้ไง

via GIPHY

สนใจคนรอบตัวมากกว่านี้

ขี้นบีทีเอสแล้วจ้องแต่โทรศัพท์ จนบางครั้งโทรศัพท์ไปโดนผม โดนหน้า โดนไหล่ แสงแยงตาคนรอบข้าง หรือบางทีเราเผลอไปเหยียบเท้าคนอื่นเข้า บางทีก็ดูใจร้ายกับคนข้างๆ เกินไปนะ แถมยังกินเนื้อที่ด้วย

ถ้าหากใครที่ไม่สามารถหยุดเล่นโทรศัพท์ได้ เพราะต้องเดินทางไกล หรือติดงานด่วน ต้องคุยเดี๋ยวนี้ อย่างน้อยเราควรเลือกช่วงเวลาในการเล่นโทรศัพท์ ช่วงที่คนเยอะ เบียดเสียดอาจจะต้องหยุดเล่น แล้วหาโพซิชั่นที่คนไม่แน่นมาก ไม่เดินผ่าน เช่นตรงกลางขบวน แล้วค่อยเล่นตอนนั้นดีกว่า อย่างน้อยโทรศัพท์ก็ไม่ไปจิ้มหน้าใครนะ พักสนใจเรื่องรอบตัวบ้าง

 

จริงอยู่ที่เรื่องแบบนี้เปลี่ยนที่ตัวเราอย่างเดียวไม่ได้ ทุกคนที่ใช้บริการสาธารณะต้องร่วมกัน แบ่งปันและไปด้วยกัน เราเปลี่ยนโลกไม่ได้ แต่เราเปลี่ยนมุมมองของตัวเองได้ ทำให้เวลาเป็นชั่วโมงที่เราต้องเสียไปกับการเดินทาง ไม่แย่เกินใจนัก

HOROSCOPE