‘อวดแอ๊บถ่อม’ น่าหมั่นไส้ แล้วต้องอวดแบบไหนเพื่อนถึงจะไม่รำคาญ


Humblebrag
หรือ อวดแอ๊บถ่อม คือพฤติกรรมสุดฮิตในการโอ้อวดชีวิตดีๆ ในลักษณะที่ดูใส่อารมณ์ ไม่พอใจและไม่เป็นที่ต้องการ แม้ว่าสิ่งเหล่านั้นจะมีคนอีกสิบล้านคนมองอย่างตาร้อน แต่ก็… เห้อ! ลำบากใจ

ดูเหมือนว่าเราจะเห็นอะไรแบบนี้ได้ในแห่งโซเชียลมีเดียทั่วไป ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจแต่ก็โดนแขวะไปด้วย ก็ไม่ได้หนักอะไรใครหรอก แต่! โลกนี้มันก็โหดร้ายถึงได้มีคนแอบคว่ำปากหมั่นไส้อยู่ไม่ไกล ด้วยความไม่เข้าใจ อวดไปสิตรงๆ ทำไมต้องอ้อมค้อมทำให้ดูเนียนทั้งที่มันยากกว่ากันตั้งเยอะ

จริงๆ แล้วเราทุกคนก็มักอวดชีวิตดีๆ ความดีความชอบ ความสำเร็จในชีวิตกันเป็นเรื่องปกติและก็ควรจะเป็นเรื่องปกติที่จะทำ มันเหมือนเป็นการส่งต่อความสุขและแรงบันดาลใจด้วยคำชื่นชมยินดีต่อๆ กัน ถึงขั้นมีงานวิจัยคอนเฟิร์มมาแล้วว่าการบอกเล่าความสำเร็จทำให้คนเรารู้สึกได้ดีพอกันกับเซ็กส์และอาหารดีๆ เลยทีเดียว #ว้าว! แต่ก็ไม่มีใครอยากถูกตราหน้าหาว่า ‘ว้าย ขี้อวด’ ก็เลยทำให้พฤติกรรม ‘อวดแอ๊บถ่อม’ กลายเป็นที่น่าหมั่นไส้

 

ทำไมต้อง ‘อวดแอ๊บถ่อม’?

ไม่แปลกเลยนะ ถ้าเรารู้สึกอยากให้คนรอบข้างแสดงความยินดีไปกับความสุขสำเร็จในชีวิต แต่เดี๋ยวนี้เราต่างไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน ดันต้องมารับรู้เรื่องราวของกันและกันผ่านจอคอมพิวเตอร์ ก็เลยเป็นที่ระแวงว่าเวลาเราอยากสื่ออะไรออกไปจะได้พบลัพธ์แบบไหนกันแน่ ‘ก็ไม่เห็นต้องแคร์’ …ทำไม่ได้หรอก ทุกคนแคร์ว่าจะถูกมองยังไง แม้จะสักเสี้ยวหนึ่งในจิตใต้สำนึกก็ตาม เลยต้องทำเป็นต่อต้านความเจ๋งของตัวเองด้วยการถ่อมตัวให้มากที่สุด แต่ก็ยังต้องแฝงความโอ้อวดเอาไว้ไม่ให้ถูกจับได้ ไม่มีใครอยากทำอย่างนั้น แต่กว่าจะรู้ก็ทำไปแล้ว

 

How to ‘Humblebrag (อวดแอ๊บถ่อม)’ ให้เนียนที่สุดและน่าหมั่นไส้ที่สุด

  • เซตเฟรมให้ดูบาลานซ์แล้วเนียนๆ ใส่ของชิ้นนั้นลงไปให้ดึงความสนใจ แต่ไม่อยู่ตรงกลางภาพ อย่าลืมว่าต้องเห็นทุกอย่างให้ครบ
  • ทำหน้าตาน่าเกลียดได้ แต่อย่าน่าเกลียดจริง ขอให้น่ารักพอประมาณ แคปชั่นสวนทางห้ามอวยตัวเองเด็ดขาด
  • เล่าชีวิตตัวเองช่วงนี้ให้จบในหนึ่งสเตตัส อย่ามีความสุขมาก ทุกข์กับสิ่งดีๆ ที่รับมือแทบไม่ไหวแล้วในจุดนี้
  • อย่าพอใจในตัวเอง ฉันต้องผอมได้อีก หน้าฉันเรียวได้อีก และก็ต้องโชว์ความน่าไม่พอใจนั้นให้โลกได้รู้โดยทั่วกันในมุมที่พอใจที่สุด
  • รู้ทุกเรื่อง เอียงคอสงสัยว่าคนอื่นจะไม่รู้สิ่งที่ฉันรู้ได้ยังไงกัน “โอ เอ็ม จี นี่เธอไม่รู้หรอ?”
  • พยายามหาซัมติงอินคอมมอนกับเรื่องของเพื่อน โอ๊ย ฉันก็เคย โอ๊ย ฉันรู้จักนานแล้ว นานกว่าเธออีก “โอ เอ็ม จี นี่เธอเพิ่งรู้หรอ?” เอ๊ะ…เหมือนกลับไปข้อเดิม
  • ความดีความชอบใดที่ข้าพเจ้าได้ทำลงไป จะต้องถูกบันทึกเอาไว้จะได้เป็นเยี่ยงอย่างที่ดีแก่เยาวชน แม้ความดีนั้นจะเป็นสิ่งที่มนุษย์ควรพึงกระทำอยู่แล้ว เช่น เก็บเงินได้แล้วเอาไปคืน
  • ประกาศตัวไปเลยว่านี่อวดอยู่ แล้วใส่ความตลกลงไป จะได้น่าเอ็นดูมากกว่าน่าหมั่นไส้…ก็ได้แหละมั้ง

 

ทำไมต้องหมั่นไส้ ‘อวดแอ๊บถ่อม’?

โลกโซเชียลไม่ใช่โลกส่วนตัว เมื่อไหร่ที่แชร์อะไรด้วยรายละเอียดที่เยอะขึ้นก็จะแสดงความเป็นตัวตนของคนนั้นมากขึ้น ‘อวดแอ๊บถ่อม’ เลยเป็นความเฟคแทนที่จะอวดกันตรงๆ ความไม่จริงใจนั้นมันดูน่ารำคาญ แอตติจูดที่แสดงออกว่า “ฉันเก่งมากกก แต่ฉันจะไม่บอกตรงๆ” มันดูกวนเพราะไม่มีใครไม่รู้หรอก! แทนที่อยากจะชื่นชมก็อยากจะกลอกตาใส่แทน ทำบ่อยๆ ก็จะรู้สึกว่าคนๆ นี้ดู ไม่จริง และขาดความเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง

 

แล้วอะไรคือ ‘ของจริง’

อวดไปเลย บอกเพื่อนตรงๆ ว่าดีใจมากแค่ไหนที่ทำสิ่งนี้สำเร็จ พูดถึงมันในทางที่ดี สั้น ง่าย ได้ใจความ จำเอาไว้เลยว่าเวลาเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเราไม่จำเป็นต้องไปลดค่าของมันด้วยการถ่อมสุดตัว ถ้าเป็นจุดที่ชีวิตเพื่อนสนิทนั้นดิ่งลึกลงเหวก็แคร์เขาบ้าง ความจริงเรื่องของเราก็ไม่เกี่ยวกัน แต่เพื่อนที่ดีก็คงหันไปให้กำลังใจคนที่รักก่อนจะชื่นชมความสำเร็จของตัวเองที่เกิดขึ้นไปแล้ว และเช่นกันที่เรารู้สึกรำคาญโพสต์แบบไหนก็อย่าไปโพสต์แบบนั้นให้คนอื่นรำคาญ

 

อวดแอ๊บถ่อมเป็นพฤติกรรมส่วนตัวที่ไม่อันตรายแต่น่ารำคาญใจ ย้ำว่าไม่เดือดร้อนใคร แต่ถ้าเกิดรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมา เผลอกลอกตาใส่ไปเบาๆ แล้วล่ะก็คุณมาถูกทางแล้ว! จะปล่อยให้เกิดขึ้นกับคนอื่นก็ได้ แค่อยากเป็นเขาซะเอง (เพราะจะโดนกลอกตากลับสองรอบ) ความจริงก็เสพสื่อเหล่านี้ไปขำๆ ตลกจะตายเวลาเห็นคนต้องลำบากอวดแบบเนียนๆ แล้วก็ท่องไว้ในใจว่า “You don’t have to post it, to prove it.”

 

ใช่ค่ะ โลกนี้มันอยู่ยาก