ชีวิตเธอเอ็กซ์ตรีมมาก! ใช้ชีวิตแต่งงานและเลี้ยงลูกกลางทะเลกับการตรวจเจอมะเร็งเต้านมแบบไม่ตั้งตัว

เธอคนนี้มีชีวิตอินไปร์มากกับการอัพรูปครอบครัวที่อยู่บนเรือ เป็นชีวิตที่อิสระและน่าอิจฉาเหมือนชีวิตในฝันที่รอวันเกษียณของคนในวัย 30 กว่าๆ จนมาถึงวันนี้ที่เธอรู้ว่าเป็นมะเร็งทำให้ต้องกลับมารักษาตัวบนฝั่ง เธอปรับการใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ และมีความสุขกับวันที่ตื่นขึ้นมา อ่านเรื่องนี้แล้วน่าจะรู้สึกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไปอย่างมั่นคงเหมือนผู้หญิงคนนี้ที่คลีโออยากมาเล่าให้ฟัง

%e0%b8%82%e0%b8%b6%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%96%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%a5%e0%b9%8c%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%a8%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a3

คำพลอย บูรณานุวัต (แหน) 36 ปี

 

ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ววันที่แหนอายุ 25 ปี เธอเป็นเลขาสาวในบริษัทสถาปนิก ได้ออกไปเที่ยวนอกประเทศคนเดียวครั้งแรกด้วยอาการเงอะๆ งะๆ เลยทำให้ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาช่วย กลายเป็นความสัมพันธ์ของเพื่อน แฟนและสามีในที่สุด “เพื่อนๆ ไปเที่ยวกันหมด เราก็ตามไปแต่ไปคนเดียว ไม่เคยออกนอกประเทศเองเลย เครื่องก็ดีเลย์ โทรออกนอกประเทศไม่เป็น เขาเห็นเรางงๆ ก็เลยเข้ามาช่วย จากนั้นก็เป็นเพื่อนกันมาเรื่อยๆ แฟนเราเป็นคนโปรตุเกสทำงานให้รัฐบาลมาเก๊า เมื่อก่อนตั๋วไปมาเก๊าไม่แพงมาก เราก็บินไปหา เป็นอย่างนี้อยู่ 2-3 ปี พอตกลงว่าจะแต่งงานเราไม่อยากไปอยู่ไกล เพราะเพื่อนกับพ่อแม่ของเราอยู่เมืองไทยหมด แต่เขาบอกว่าเขาทำงานรัฐบาล มั่นคงมากกว่า เราเลยตัดสินใจบินไปอยู่แล้วก็หางานทำที่โรงแรมในมาเก๊าเกี่ยวกับดูแลดาต้าเบส แล้วก็เป็นครูสอนไกด์คนไทย ใครมามาเก๊าแล้วถือบัตรไกด์เมื่อ 7-8 ปีที่แล้วจะเจอเราหมดเลย เราสอนประวัติศาสตร์ ก็ทำงานหาเงินกันสองคน เราก็มีความสุขเฮฮา ตอนนั้นยังไม่อยากมีลูก อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้มก่อน”

 

มีลูกเลยย้ายครอบครัวขึ้นเรือ

หลังจากแต่งงานมา 5-6 ปี ได้ไปเที่ยวกันแบบเต็มที่ และพยายามมีลูกมา 1-2 ปีก่อนหน้านั้น เดือนสุดท้ายที่แหนกับสามีตัดใจ ลูกก็มาพอดีเลยจับมือกันตัดสินใจใช้ชีวิตครอบครัวใหม่กลางทะเล “เรามีเรือลำเล็กๆ ขนาด 25 ฟุต เราก็พาหมาไปลงเรือบ้างเสาร์อาทิตย์ แฟนเราก็ชวนว่าไปล่องเรือรอบโลกกันมั้ย เราคิดว่าเขาไม่จริงจังก็เลยบอกว่าไปสิ แต่เขาต้องจริงจังมาก เห็นเขาหาเรือ เก็บเงินเลยมานั่งคุยกันว่าเราจะเก็บเงินยังไง ตอนนั้นทำงานค่อนข้างเยอะ พอลูกคลอดก็ได้เรือลำใหญ่ขนาด 45 ฟุต มี 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ มีห้องครัว ห้องนั่งเล่น คิดว่าจะย้ายไปอยู่ที่เรือ แต่ทางปู่ย่าตายายก็อยากเจอหลาน และเป็นหลานคนแรกของแม่เรา เขาอยากเห็นก่อนเลยบอกว่าปีแรกอย่าเพิ่งไปเลย อยู่กับครอบครัวก่อน เราได้เก็บเงินด้วย เตรียมใจด้วย”

 

แหนบอกว่าเธอต้องทำงานเยอะมากในปีแรก ทำจนขนาดที่ว่าลูกฟันขึ้นครั้งแรก แม่บ้านเป็นคนสังเกตเห็นทั้งที่ก็เลี้ยงลูกกันเอง แต่ตอนกลางวันมีแม่บ้านมาดูให้ “เราเสียใจที่ไม่ใช่คนแรกที่รู้ ลูกก็ค่อนข้างติดพ่อมากกว่า เราทำงานหนักแบบรู้สึกเลยว่าทุกอย่างได้มาง่าย เราซื้อทุกอย่างได้ตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 30 อยากได้กระเป๋าก็ซื้อทันที ชีวิตง่ายไปหมด อยากได้อะไรก็ได้จนถึงจุดอิ่มตัว เรามีทุกอย่างแต่ไม่มีเวลาให้ลูก พอวันที่ตัดสินใจขึ้นเรือ ลูกอายุ 1 ขวบ เราก็ย้ายขึ้นเรือทันที เอาหมาไปด้วย เราไปซื้อเรือที่โดมินิกัน อยู่ติดกับประเทศเฮติ แถวๆ เปอโตริโกบนทะเลแคริบเบียน เอาเสื้อผ้าเครื่องใช้ กระเป๋าเดินทาง 3 ใบ ปิดประตูบ้านที่มาเก๊าให้คนอื่นมาเช่าต่อ ไม่ได้เอาของอย่างอื่นไปเลย เสื้อผ้าก็ให้แม่บ้านไปหมด”

sunset-drink-%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b9%8c%e0%b8%a5%e0%b8%b9%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%a2

ชีวิตกลางทะเลกว้าง

“ปีแรกเป็นปีที่ต้องปรับตัว จากบนบกมาอยู่เรือ เรียนรู้ระบบการทำงานเครื่องใช้ไฟฟ้าไม่เหมือนกัน เวลาอยู่ในบ้านมือถือแบตหมด เราก็ชาร์จได้ คอมพิวเตอร์ก็เล่นเสียบปลั๊กได้เลยแต่ในเรือมีพลังงานไฟฟ้า เราต้องผลิตเอง น้ำก็ผลิตเอง กรองน้ำเค็มมาเป็นน้ำจืด มืดแล้วก็ค่อยชาร์จของต่างๆ ดูทีวี เพราะเราต้องประหยัดแบตเตอรี่ เป็นช่วงที่ปรับการใช้ชีวิต อย่างอยู่บนบกเราจะออกไปไหนก็ได้ แต่บนเรือก็ต้องอยู่อย่างนั้นทั้งวัน เราใช้เงินเก็บตัวเองทุกอย่างในการไปอยู่บนเรือ 3 ปีเต็ม ไม่ได้มีสปอนเซอร์หรือพ่อแม่สนับสนุน เงินที่เก็บมาตลอดก็เอามาใช้วันนี้”

%e0%b8%95%e0%b8%81%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%99%e0%b9%82%e0%b8%97%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%aa-%e0%b8%a1%e0%b8%b5

xxP000-399-256-271-04175

%e0%b8%97%e0%b8%b3%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%b0%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2

นิสัยอย่างนึงที่พออยู่บนเรือต้องมีเลยคือคิดว่าเราจะใช้เงินยังไงให้มีอยู่ในบัญชียาวที่สุด เธอปรับการกินอยู่ ใช้ของไม่ให้เหลือทิ้ง ต้องคิดว่าทำกับข้าวแค่ไหนถึงจะพอดี เพราะตู้เย็นในเรือก็ไม่ได้เหมือนกับในบ้าน เพราะใช้แบตเตอรี่เรือทำความเย็น “สมมติเราซื้อของกิน แช่ในเรือก็จะอยู่ได้ 2 วันจากที่เคยเก็บนานเป็นสัปดาห์ ควรจะซื้อผลไม้ยังไงให้เพียงพอ ทั้งแฟนกับลูกก็ต้องปรับตัวค่ะ เพราะลูกแค่ขวบเดียว ยังเดินพูดไม่ได้ เราต้องดูแลเขายังไง ความปลอดภัยของลูกสำคัญมาก การล่องอยู่ในทะเลแต่ละที่ก็อาจจะอยู่ 5 เดือน ที่ไหนของราคาถูก มีอาหารดีๆ ก็อยู่นานหน่อย เราแค่อยู่บนเรือเตรียมของให้ลูกว่าจะกินอะไร เวลาเดินเรือ ต้องคิดว่าลูกจะอยู่ส่วนไหน เรามีคาร์ซีทมีเข็มขัด รอบเรือเราติดตาข่าย ดูลูกไม่ให้คลาดสายตา ไม่ให้หมาตกน้ำด้วย เราต้องปลอดภัย ลูกเรายังเด็กมาก ยังเดินไปไหนเองไม่ได้ก็นั่งเล่นของเล่น อ่านหนังสือ เวลาเราทำกับข้าวก็ให้เขาช่วยปอกกระเทียม ให้เขามีส่วนร่วม เขาก็คุ้นกับการคลาน เดิน เข้าห้องน้ำบนเรือ”

%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%9e%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b8%b2-%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%a7%e0%b8%9a%e0%b8%ab%e0%b8%81%e0%b9%80

ช่วยคุณพ่อจับปลา

%e0%b8%81%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%84%e0%b8%81%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87-%e0%b8%aa%e0%b9%89

เตรียมทานอาหารด้วยกัน

%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b6%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%a7%e0%b8%9a%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%99

%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%a2%e0%b8%9a%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b9%87%e0%b8%81%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%86-%e0%b8%97

เล่นที่เรือเพื่อนบ้าน

เวิร์คกิ้งวูแมนมาเป็นสาวนักค้นหา

แหนเล่าว่าเมื่อก่อนเธอเคยตื่นเช้าออกไปทำงาน แต่วันที่มีลูกและลูกได้เป็นส่วนหนึ่งในการเดินทาง ก็ทำให้เธอมีเวลาให้ลูก 24 ชั่วโมง ต้องใช้ชีวิตอยู่กับสามีด้วยกันเกือบตลอด “เราพยายามไม่เถียงกัน แต่เป็นตัวอย่างให้ลูกเห็นว่าเราจะใช้ชีวิตยังไง กระโดดน้ำยังไง ตกปลายังไง เอามาทำอาหารยังไง การได้อยู่กับแฟนทำให้เราได้คุยกันทุกเรื่อง เราได้ฝึกพูดสเปน ฝรั่งเศส แต่ละเกาะที่ไปจอดก็ต้องดูว่าจะเดินทางไปที่ไหน ขึ้นรถเมล์ยังไง การติดต่อสื่อสาร อย่างตอนเตรียมเรือที่โดมินิกัน 4 เดือน อยู่เปอโตริโก 4 เดือน เพราะว่าแถวอเมริกาอยู่ง่าย แต่ละวันเราก็ตื่นมาตามเวลาลูก ให้เขากินนม ซ่อมเรือ ทำกับข้าว เวลาซักผ้าก็เอาลูกมานั่งใกล้ๆ พ่อซ่อมอะไรก็ให้ลูกได้มีส่วนร่วมกัน ออกไปซื้อของ อย่างที่เปอโตริโก้ไม่มีตลาดกับซูเปอร์ใกล้ๆ เราก็ต้องเดิน สะพายเป้อุ้มลูกเดินไปซูเปอร์ในเมือง 2 ชั่วโมง เพราะที่นั่นไม่มีรถเมล์ มีแต่แท็กซี่ที่ต้องโทรอย่างเดียว เราก็เดินกลับอีก 2 ชั่วโมง แต่ถ้าเกาะไหนมีตลาดใกล้ๆ เวลาเดินก็สั้นลง การไปซูเปอร์ก็สนุกมาก ต้องจดทุกอย่าง ไม่ใช่ว่าลืมซื้อน้ำตาล เราเดินกลับไปใหม่ไม่ได้ แต่ส่วนใหญ่เกาะที่ไปแวะจะไม่ค่อยมีที่ไหนลำบากมาก กลับมาตอนเที่ยงก็ทำกับข้าวให้ลูกกิน บ่ายๆ ก็สอนภาษาไทย อังกฤษโปรตุเกส ถ้าเขาไม่อยากก็ระบายสี บางทีซักผ้าก็พาเขาไปตากรอบเรือ พ่อก็ไปตกปลา ช่วงเย็นๆ จะมี sunset drink นั่งดื่มอะไร ลูกก็นั่งกินขนม ตอนเย็นก็อาบน้ำ ทานข้าว แล้วก็นอน”

%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%a2%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%81%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b8%a1%e0%b8%b4

countdown-%e0%b8%9b%e0%b8%b5%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-2016-%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%a8%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%b4

เคาท์ดาวน์ที่ประเทศมาร์ตินิก

3 ปีบนเรือกับการใช้ชีวิตบนแผ่นดินอีกครั้ง เพราะตรวจเจอบางสิ่ง!

ความสุขชอบผ่านไปเร็วเสมอดูท่าจะจริง เพราะหลังจากได้เรียนรู้ชีวิตบนเรือมาซักพัก แหนก็เจอความผิดปกติบางอย่างกับร่างกาย “เรารู้สึกว่ามีก้อนๆ อยู่ตรงแถวฐานเสื้อใน ไม่ใช่ตรงเต้านมนะคะ เป็นก้อนที่ไม่ใหญ่มาก แฟนบอกว่าอาจจะเพราะเราสะพายเป้หนักทำให้กล้ามเนื้ออักเสบหรือเปล่า ช่วงนั้นเราเดินเรือมาถึงคูราเซาเมื่อประมาณสิงหาคมปีที่แล้ว เรานอนไม่หลับ เพราะว่ามันเจ็บ พยายามคิดว่าไม่เป็นไร เรากำลังเตรียมเอกสารไปโคลัมเบีย วางแผนไว้เรียบร้อย เลยไปตรวจซักหน่อย หมอจะได้ให้ยามากิน หมอที่คูราเซาบอกว่าไม่ใช่ซีสต์นะ เลยส่งไปแมมโมกราฟฟี่ กดหน้าอก มีเอาชิ้นเนื้อไปตรวจ ผลออกมาบอกว่าเป็นมะเร็งขั้นที่ 2 แต่เราใช้ชีวิตได้ปกติ กินอิ่มนอนหลับ ออกกำลังกาย เราไม่รู้สึกเหนื่อย หมอบอกว่าที่เราแข็งแรงนั่นแหละอันตราย เพราะคนจะไม่เอะใจ ยังโชคดีที่อาหารการกิน วิถีชีวิตและการที่เราว่ายน้ำเป็นประจำเลยทำให้ไม่เปลี่ยนระยะไปเร็ว”

%e0%b8%84%e0%b8%b5%e0%b9%82%e0%b8%a1%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%81

คีโมครั้งแรก

%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%84%e0%b8%b5%e0%b9%82%e0%b8%a1

สามีมาให้กำลังใจ

รักษาตัวเองให้หายสนิท

ในหลายเดือนที่ผ่านมา เราเห็นเธอคนนี้เข้าออกโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษาคีโมอีกครั้งด้วยหัวใจที่สู้ที่สุด “ก็คุยกับแฟนว่าจะรักษาที่ไหน ถ้ามาเก๊าก็รักษาฟรี แต่เราไม่อยากให้ลูกกลับไปอยู่ในสังคมเล็กๆ บ้านเป็นห้องแถวไม่มีบริเวณ ที่คูราเซาเองก็มีโรงพยาบาลแค่แห่งเดียว แออัด เสี่ยงต่อการติดเชื้อ เหลือเมืองไทยกับโปรตุเกส ถ้าให้แฟนไปอยู่แล้วพูดไทยไม่ได้ รถติดอีก เพราะบ้านเราอยู่ฝั่งธนฯ ก็ต้องเดินทางหลายชั่วโมง เลยตัดปัญหาไปอยู่โปรตุเกส พ่อแม่ของแฟนอยู่ในแถบต่างจังหวัด พ่อแม่เขามีไร่ผลไม้ ลูกเราก็ได้อยู่กับปู่ย่า มีสวนให้วิ่งเล่น ได้เรียนภาษาโปรตุเกส เป็นตัวเลือกสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุด”

img_1283

แหนกับคีโมครั้งสุดท้าย

หลังจากหลายเดือนผ่านไปกับการคีโมครั้งสุดท้าย อีกประมาณเดือนพฤษภาคมก็จะได้รับการผ่าตัดอีกครั้ง แหนบอกว่า “น่าจะพักรักษาตัวอยู่ที่โปรตุเกสอีกซักพักจนกว่าหมอจะบอกว่าร่างกายคลีนแล้วแน่ๆ ตอนนี้ก็วางแผนไว้ว่าปลายปีหน้าจะกลับไปใช้ชีวิตบนเรืออีกครั้ง” คลีโอก็ขอให้คุณแหนสุขภาพแข็งแรงขึ้น เป็นผู้หญิงที่กล้าสร้างแรงบันดาลใจอย่างนี้ตลอดไป ใครอยากพูดคุยกับเธอตามไปได้ที่ www.facebook.com/sailingdee และ www.instagram.com/sailingdee เลยค่ะ