อยู่กับเพื่อนแล้วไม่เหงา ไม่มีเขาแต่แกยังมีเรานะ!

“แก!!!! ฉันเลิกกับเขาแล้ว อยู่ที่ไหน? มาหาหน่อย!!!!” พอวางสายจากกันปุ๊บ เจ้าเพื่อนตัวดีก็บึ่งรถมาหาปั๊บ และจะเป็นแบบนี้เสมอๆ เวลาที่เราต้องการมัน บางครั้งแปลกใจเหมือนกันว่าทำไมเพื่อนถึงรักเราขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ตอนที่เรามีความรักเราก็ดันหายไปจากมัน แถมบางทีไม่มีเวลาให้มันด้วยซ้ำ เคยคิดว่าเพื่อนจะอยู่กับเราตลอดไปจริงๆ หรอ เพื่อนที่ดีจริงๆ จะมีมั้ย มาดูสิ่งที่จะยืนยันมิตรภาพของเราว่าเพื่อนที่ดีจะเป็นยังไงในวันที่เราอกหักปางตายกัน

“เวลามีปัญหา… เพื่อนคือคนที่อยู่ด้วยตลอด”

เพราะเราและเพื่อนใช้ชีวิตของใครของมัน มันมีความรักมันก็หาย เรามีความรักเราก็หาย แยกย้ายกันไปมีความสุข แต่เวลามีปัญหา มีทุกข์เมื่อไหร่ หันมองไปทีไรก็มีมันอยู่เสมอ แบบนี้แหละที่เรียกว่ามิตรภาพ ไม่ต้องคุยกัยบ่อยๆ เจอกันบ่อยๆ ก็ได้ แต่ในตอนสุดท้ายมีกันก็พอ

มาอยู่เป็นเพื่อน ไม่อยากให้เราอยู่คนเดียว

เวลาอยู่คนเดียวจิตใจมันฟุ้งซ่าน เจ้าเพื่อนตัวดีก็กลัวว่าเราจะร้องไห้ปางตาย กินข้าวไม่ได้ เผลอทำร้ายร่างกายตัวเอง ต้องแห่กันมาอยู่ที่บ้านกันยกใหญ่  ถึงจะมีเหม่อเผลอคิดถึงเขา แต่เพื่อนเราอยู่ตรงนี้ มันก็คงพอช่วยให้ใจหายเหงาไปได้บ้าง

มันอยู่ไหน!!!! ฉันจะไปจัดการมันให้แกเอง

พอเล่าปุ๊บ สัญชาตญาณนักสู้ในตัวมันจะร้อนขึ้นมาปั๊บ จะเป็นเดือดเป็นร้อนแทน ด่าแทนจนต้องยอมใจในคำด่ามันจริงๆ เราจะรู้สึกได้ถึงความเป็นห่วงของมันที่ส่งผ่านมาจากคำด่าและการบันดาลโทสะของเพื่อนทันที ปรบมือให้มันหน่อย เพราะบางครั้งมันก็ด่าจนเราหายเศร้า ขำจนลืมว่าอกหักไปได้เลยพักนึง

นั่งฟังเราระบาย

บางทีเราไม่ได้อยากได้คำปรึกษา แค่อยากมีใครสักคนมานั่งฟังเรามากกว่า แค่ฟังว่าสุขเศร้าเหงาแค่ไหน ไม่ต้องพูดแค่พยักหน้า นั่งข้างๆ ตั้งใจฟังก็พอ กับความรักกับเรื่องบางเรื่องเราฟังคนอื่นมามากแล้ว อยากเปลี่ยนให้คนอื่นมาฟังเราบ้าง แค่นี้ก็สบายใจแล้ว

ซ้ำเติมก่อนค่อยปลอบใจ

“เคยบอกแล้วใช่มั้ย! เป็นไงล่ะ” ก่อนจะปลอบใจมันต้องด่าก่อน ก็มันเห็นท่าไม่ดีเตือนเรามาสักพักแล้วเราดันดื้อไม่ฟัง ยิ่งมันซ้ำเรายิ่งเศร้า บางรายด่ายับจนหาทางกลับบ้านไม่เจอ พอด่าให้พอแล้วก็จะเข้ามาปลอบใจกันยกใหญ่ ที่ด่าเพราะอยากให้เจ็บแล้วจำสินะ ด่าเพราะรัก แต่ดูสถานการณ์ด้วย เจ็บจะตายแล้วจ้า

เพื่อนจะพยายามบอกว่าเขารักเราเสมอ

“ยังไงฉันก็รักแกนะเว้ย” มันพูดแบบนี้ทีไร น้ำตาไหลพรากทุกที สิ่งที่เพื่อนพยายามจะบอกทุกๆ ครั้งที่เราต้องการใครสักคนที่รักเราเข้าใจเรา คือมันนั่นแหละที่เราต้องการ และเพื่อนรักเราโดยไม่จำเป็นว่าจะมีเหตุผลมั้ย ก็เป็นเพื่อนกันแล้วฉันก็ต้องรักแกสิว่ะ รักตัวเองหน่อยเว้ย.. ไม่มีใครรักแกแต่ฉันรักแกนะ

ปล่อยให้เราทำในสิ่งที่อยากจะทำ

เวลาอกหักใจมันก็อยากจะทำนู่นทำนี่ให้ลืมความเศร้าไป อยากเมา อยากไปนู่นนี่ อยากทำนู่นนี่ บางทีมันก็ดูจะแปลกๆ หน่อย แต่มันก็ตามใจเราปล่อยให้เราทำไปจะได้สบายใจ แต่ก็ไม่ได้ปล่อยซะทีเดียวหรอก เพื่อนมันก็จะทำไปกับเราด้วย เอ้า! อยากทำก็ทำ บ้าให้พอ ฉันจะทำเป็นเพื่อนแกเอง!

ชอบกอดปลอบเรา จากที่จะไม่ร้องก็กลายเป็นร้องหนักกว่าเดิม

อุส่าห์ฝึกมาดีแล้ว ฮึบมาได้หลายวัน พอเพื่อนมันกอดเข้าไปทีนึงน้ำตานี่เอ่อล้นมาจากบ่อไหนไม่รู้ ท่วมโลกได้คงท่วมไปแล้ว เพราะแพ้ความอบอุ่นที่มันส่งให้ผ่านอ้อมกอดล่ะมั้ง ใจมันสัมผัสได้ว่าคนนี้แหละรักเรามากกว่าตัวเรารักตัวเองตอนนี้ซะอีก ขอกอดหน่อยนะเพื่อน ฉันไม่ไหวว่ะ

“ฉันจะพาแกไปเที่ยวแกจะได้ไม่เศร้า”

“อยากไปไหนบอกมา.. ถ้ามันทำให้แกสบายใจได้ฉันจะพาไป ไปทะเลมั้ย? อยากไปดูหนังหรือเปล่า? เห้ยฉันมีร้านเด็ด ไปกินกันเถอะ!” คำถามมากมายถูกถามออกมาจากปากเพื่อนเป็นล้านคำ ถามเราซ้ำๆ อยู่นั่นแหละว่าอยากไปไหนมั้ย? ลากเราพาไปนู่นนี่จนหมดวัน นั่นคือความห่วงใยที่เพื่อนอยากให้เราดีขึ้น อยากพาไปเปลี่ยนบรรยากาศจะได้อารมณ์ดีขึ้น บางครั้งยอมใจเพื่อนจริงๆ ที่สามารถขุดคนไร้เรี่ยวแรงออกไปยังโลกภายนอกได้

เดี๋ยวหาคนใหม่ให้ หล่อกว่าเดิมแน่ฉันรับรอง

พอปลอบใจเสร็จไม่รู้ทำไม ชอบยุให้หาแฟนใหม่เอาดื้อๆ กำชับเลยว่าคนใหม่ฉันจะหาให้เอง ต้องหล่อ รวย เหมาะกับแกกว่าคนก่อนแน่ๆ อย่าร้องนะ เดี๋ยวก็มีคนใหม่แล้ว บางครั้งก็ชอบชวนไปนั่งมองคนหล่อเดินผ่านไปผ่านมา แย่งกันจองว่าคนไหนเป็นของใคร บ้า.. แต่ก็ตลกดี พอให้ได้ลืมเรื่องเศร้าไปได้บ้างล่ะน่า

HOROSCOPE