มานีมีใจ : เราหวงและรักอาชีพนี้ เลยอยากให้มันอยู่กับเรานานๆ

มานีมีใจ : เราหวงและรักอาชีพนี้ เลยอยากให้มันอยู่กับเรานานๆ

มานีมีใจ, ช่างภาพ, Maneemejai

มานีมีใจ

สุพัตรา หมั่นแสวง

 

อาชีพ ช่างภาพ, 29 ปี

ว่ากันว่า คนเราจะประสบความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเลขของอายุที่เป็นการการันตีว่าเราผ่านประสบการณ์มามากแค่ไหน และเป็นใบผ่านทางเพื่อบอกว่าถึงเวลาที่คุณจะประสบความสำเร็จแล้ว แต่มันอยู่ที่จุดเริ่มต้นในการลงมือทำ ใครเริ่มก่อน ก็มี “โอกาส” ในการประสบความสำเร็จก่อน ใครเริ่มก่อน คนนั้นก็จะเอาชนะสิ่งที่ตัวเองอยากทำได้ก่อน หรือถ้าพูดให้สวยก็คือ เอาชนะความฝันของตัวเองได้ก่อน เหมือนกับมานีมีใจ 1 ใน 5 คนรุ่นใหม่ที่เราลงความเห็นว่าพวกเขาประสบความสำเร็จในเส้นทางของตัวเองแล้ว

ไม่มีใครเริ่มเร็วไป ไม่มีใครเริ่มช้าไป มันอยู่ที่ว่าเริ่มแล้วหรือยัง…แค่นั้นเอง

มานีมีใจ หรือ “อุ๊” เป็นที่รู้จักในฐานะช่างภาพจากการถ่ายภาพงานรับปริญญา เธอตระเวนรับงานประเภทนี้มานานถึง 3 ปี ก่อนจะหยุดถ่ายไป เราเกิดมากับงานถ่ายภาพรับปริญญา คนรู้จักเราเยอะมากเพราะงานนี้ พอถึงจุดหนึ่งเรารู้สึกว่ามันเกินลิมิต เราอยากโตไปเป็นอย่างอื่น ก็เลยหยุดรับงานนี้ แต่เวลามองย้อนกลับไปเราก็คิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว รูปที่ถ่ายมันก็ยังสวยสำหรับเราเสมอ ถ้าฝืนทำต่อไปมันจะไม่ดีกับสภาพจิตใจในระยะยาว และส่งผลลบกับอาชีพตัวเอง เราก็เลยเลือกมาทางใหม่ที่เราจะสนุกและเอ็นจอยมากกว่าเดิม”

 

// งานที่เลือกใส่ตัวตนลงไปทีละด้าน // 

ช่วงแรกๆ เราจะเห็นว่าอุ๊ถ่ายภาพท้องฟ้าซะส่วนมาก ก่อนจะเริ่มมีองค์ประกอบสำคัญที่เธอบอก ว่ามันทำให้เธอสื่อสารออกมาได้อย่างงครบองค์นั่นก็คือ คน ซึ่งเป็นเพศหญิงเป็นหลัก “เรารู้สึกว่าผู้หญิงมีอะไรน่าดึงดูดความสนใจได้ดีกว่าผู้ชาย อีกอย่างเราเป็นผู้หญิง เราเข้าใจจริต เข้าใจธรรมชาติของผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย” และเลือกใช้สีสันสดใสค่อนไปทางจัดจ้าน “เป็นยุคของมัน  ช่วงนี้จะเน้นน้ำหนักของภาพ เรารู้สึกสนุกกับการใช้สี และให้ความสำคัญกับคู่สี”

 

งานแต่ละชิ้นที่ถ่ายทอดออกมานั้น มีที่มาที่ไป และไม่ลืมใส่ความเป็นตัวตนของเธอลงไปด้วย “มีงานหนึ่ง เป็นงานที่เราอยากทดลองเกี่ยวกับความรู้สึก ว่าถ้าเราร้องไห้เราจะถ่ายรูปได้มั้ย คือเป็นรูปถ่ายที่เราร้องไห้ไปด้วย แล้วคนที่เป็นแบบก็ร้องไห้ไปด้วย มันเหมือนเป็นการแชร์ความรู้สึกข้างในที่ไม่โอเค เราชอบงานชิ้นนี้มาก เพราะการร้องไห้ทำให้คนคนนั้นคอนโทรลให้ตัวเองสวยยาก มันเป็นอารมณ์ที่น่าสนใจ และเป็นความท้าทายที่จะถ่ายภาพยังไงให้ออกมาดี”

 

// อะไรที่ไม่ไหวก็ไม่ต้องรับมัน อะไรที่ไม่ไหวแต่ต้องรับมันก็ต้องสู้หน่อย //

ยุคนี้เป็นยุคที่ทุกคนต้องมีเอกลักษณ์ชัดเจนเพื่อให้มีความโดดเด่น “ความชัดเจน การมีจุดยืนที่ชัดเจน ที่เหลือมันก็ต้องอ่อนไหวไปตามแรงลม (หัวเราะ) จริงๆ มันแบบเรารู้สึกว่า เราโตมากับเฟซบุ๊กเว้ย คือคนรู้จักเราจากตอนที่เราทำเพจ พอทำเพจ เราก็โตมากับเพจ เราก็ไม่ต้องเสียเงินให้เฟซบุ๊กใช่มั้ย คือมันก็หลอกเราให้เราตายใจ มีฟอลโลว์ มีคนไลค์ คือทุกวันนี้เรามีคนตามแสนห้ากว่า มันเห็นแค่พันคนจริงๆ นะ มันโหดร้ายกับเรามากเลย บางทีเราก็เครียด ว่าทำไมเราต้องมาตกอยู่ภายใต้ความเครียดแบบนี้ รู้สึกว่ามันไม่ค่อยสเตเบิลกับเรา เราก็ต้องอ่อนไหวไปตามมัน พัดไปตามน้ำตามลม เราโตมาตอนที่เราต้องพรีเซนต์ตัวเองผ่านผลงาน ไม่ได้พรีเซนต์ตัวเองผ่านการถือกล้องมาเซลฟี่ แล้วพูดกับกล้องได้ ซึ่งยุคนี้มันเป็นแบบนี้หมดแล้ว บางทีเราก็แบบเห้ยทำยังไงดีวะ ก็ต้องยอมรับอะไรใหม่ๆ แล้วก็ต้องกล้ามากขึ้น ต้องทำตัวให้ไปตามกระแส แต่ก็ต้องมีจุดยืนของเราด้วย อะไรที่ไม่ไหวก็ไม่ต้องรับมัน อะไรที่ไม่ไหวแต่ต้องรับมันก็ต้องสู้หน่อย ก็ต้องพยายามหน่อย”

// อาชีพนี้ไม่มีวันหมดอายุ นอกจากจะหมดแรงไปเอง // 

ช่างภาพเป็นอีกอาชีพที่เป็นอันรู้กันว่ารายได้อาจไม่สวยหรูเท่าไรหากเทียบกับราคาของต้นทุน “เรารู้ว่าอาชีพของเราไม่มีวันที่ทำแล้วเป็นเป็นมหาเศรษฐีอยู่แล้ว แต่สุดท้ายถ้าเรามีความสุข แล้วอยู่กับมันไปได้เรื่อยๆ ก็โอเคแล้วนะ เราเป็นคนสร้างเป้าหมายเล็กอะ ซึ่งมันก็เลยเลยจุดที่เราคาดหวังมาแล้ว”

นอกจากเรื่องรายได้ ช่างภาพก็ยังเป็นอีกหนึ่งอาชีพที่ไม่มีวันหมดอายุด้วย “สำหรับเราคงไม่มีวันเกษียณ อยู่ที่ว่าจะแมเนจพลังงานได้ไกลแค่ไหน เราพยายามรักษาสมดุลให้อาชีพนี้อยู่กับเราไปนานๆ เราอยากรับเลือกรับงานมากขึ้น ดูแลสุขภาพตัวเอง เพราะเราหวงและรักอาชีพนี้เลยอยากให้อยู่กับเรานานๆ เราอยากมีพลังทำงานต่อไปเรื่อยๆ” เแต่เอาเข้าจริง คนเราก็ต้องมีวันแบตหมดบ้าง แต่ถ้ารักและมีความสุขที่จะทำ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำมัน ก็มีบ้างที่เหนื่อย อยากพัก ไม่อยากจับกล้อง แต่ไม่มีที่แบบไม่อยากทำตลอดไป”

เราทิ้งท้ายด้วยคำถามที่ว่า เธอไม่คิดอยากจะเป็นช่างภาพมือหนึ่งของประเทศเหรอ ก็ไม่นะ เราว่าปล่อยให้มันเป็นธรรมชาติดีกว่า”

 

 

by  Ratta P
HOROSCOPE