เลียนแบบ กับ แรงบันดาลใจ ระยะทางที่ห่างกันแค่คลิ๊กเดียว

เขียนโดย Miss P

เราได้ยินคำว่า “ลอกเลียนแบบ” บ่อยมากพอๆ กับคำว่า “แรงบันดาลใจ” แต่หลังๆ มานี้จะโฟกัสไปที่คำหลังมากกว่า ไม่ใช่เพราะเราโลกสวยแต่เรามองมันในหลายมุมมากขึ้น

จำได้เลยว่าตอนเด็กๆ ที่เริ่มสร้างสรรค์อะไรเป็นของตัวเอง พอไปเห็นใครที่ทำคล้ายกับเราหรือเหมือนเรา 100% ก็เกิดโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ  เคยเจอแบบที่ copy ทุกถ้อยคำที่เราพิมพ์เขียนลงไดอารี่ออนไลน์ของเราไปแบบลากเมาส์แล้วเซฟรูปไปให้และก็ไปใส่ของตัวเอง เหมือนกัน 100% แบบ copy + paste มันก็น่าโกรธอยู่ใช่มั๊ย???

แต่คนที่คล้ายกันเราก็พาลไม่เข้าใจไปด้วย “ฉันต้องเป็นหนึ่งเดียว เพราะฉันเกิดมา unique” รู้สึกแบบนั้นจนได้ไปอ่านหนังสือของนักเขียนที่ชื่นชอบมากคนหนึ่ง ในหน้าแรกๆ นั้นมีประโยคหนึ่งที่ จำขึ้นใจ เลยว่า

EVERYTHING IS COPY FROM EVERYTHING

ทุกความสร้างสรรค์บนโลกมันวนกันอยู่อย่างนั้นไม่จบสิ้น

แล้วเราจะบอกว่าไม่ได้ลอกใครหรือเอาแรงบันดาลใจมาจากใครเลยก็คงจะอาย เพราะบางทีสิ่งที่เราคิดว่ามันใหม่แล้ว ก็ใช่ว่าจะไม่เคยมีใครทำ เราจะรู้ได้ยังไงว่าเราเป็นคนแรก ในเมื่อเราไม่ได้เป็นคนเดียวบนโลกและเราไม่ได้เคยเจอทุกคนบนโลกมาหมดแล้ว

คิดแค่นั้นใจเราก็เบาลง มันไม่ยุติธรรมจริงๆ แหละ ถ้าเราตั้งใจทำอะไรสักอย่างแล้วมีใครบางคนมาเลียนแบบอย่างตั้งใจพอกัน หรือมาเทคเครดิตตรงนั้นและยิ่งไปกว่านั้นคือทำได้ดีกว่า แต่นี่คือโลกของงานสร้างสรรค์ มันเป็นสีเทาเหมือนกับโลกที่เราอยู่ ไม่มีใครรู้นอกจากใจของคนทำว่าเราทำมันออกมาจากตัวเองหรือเทียบสัดส่วนหนึ่งต่อหนึ่งมาจากคนอื่น ซึ่งหน้าที่ของเราก็คือไม่ทำอย่างงานที่เราจะดูถูก คนที่จ้องจะเลียนแบบใครอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้จักสร้างสรรค์เอาเองซะเลย คนๆ นั้นไม่ใช่คนที่จะสามารถทำสิ่งนั้นไปได้ตลอดรอดฝั่ง เพราะมันไม่ได้ออกมาจากหัวใจหรือแม้แต่จะออกมาจากสมองก็ตาม

ในบางเรื่องเราอาจจะเป็นคนแรกก็จริง แต่เราก็ไม่ใช่คนเดียวที่คิดได้ ไม่อย่างนั้นจะมีบล็อกเกอร์หน้าใหม่ผุดขึ้นมาเต็มบ้านเต็มเมืองโดยรีวิวสิ่งเดียวกัน แบบเดียวกัน แต่ไม่ตีกันได้ยังไง (อาจจะมีหมั่นกันบ้าง ฟอลโลเวอร์ฉันเยอะกว่า และฉันไม่ give a shit)

อาจจะเพราะพวกเขาก็แค่ไม่แคร์เพราะไม่ใช่สิ่งที่ใครจะเข้าไปควบคุมได้ หรือไม่ก็คิดว่ากำลังอินสไปร์ใครหลายๆ คนและพร้อมจะซัพพอร์ตพวกเขา ลึกๆ ในใจของคนที่พร้อมจะเป็นต้นแบบของอะไรบางอย่าง พวกเขาจะรู้สึกเลยว่าเขาดีพออยู่แล้วที่ตัวเองจะพอใจ ใครมากดไลค์ ใครจะมีเราเป็นอินสไปเรชั่นยิ่งดีใหญ่ ด้วยความเชื่อว่าไม่มีใครจะทำได้อย่างที่เขาทำ ทุกคนแตกต่าง และคนอื่นก็เห็นมันชัดเจนเหลือเกินว่า อะไรที่พยายามจะเหมือนมากเกินไปจนลืมใส่ตัวตนของคนทำลงไปมันไม่ธรรมชาติและไม่ใช่ศิลปะที่น่าเสพ ไม่นานก็จะถูกลืมไปเอง

HOROSCOPE